فرماندارى البته كه خواهى دريافت مرا از صابران » . بلكه حال امير مؤمنان ( ع ) از او او هم گرانتر و تكليفش از او سخت‌تر بود زيرا اسماعيل تن داد كه بدست پدر خود قربانى شود و نابود گردد و امير مؤمنان تن در داد كه بدست دشمنانش نابود شود و فرمان پيغمبر ( ص ) را پذيرا شد و شتاب كرد بجان بخشى با نيتى درست و بىغرض و بر بستر آن حضرت خوابيد و شك نداشت كه در آن شب كشته مىشود و جانش را فداى پيغمبر كرد و خون دلش را به دو بخشيد و در بارهء خفتن او بر بستر خدا تعالى اين آيه را فرستاد بر پيغمبرش ( آيهء 207 سورهء البقره ) : « و از مردم باشد كسى كه خود را براى خدا فروخته و خدا مهربانست به بندگان . اين كجا و غم ابى بكر كجا ؟ كه ترسيد و ناراحت شد تا آنجا كه نهى شد از او و سكينه و آرامش روحى خود را از دست داد و خدا آن را خاص رسولش فرمود . آيا دانى كه اگر با آن عقيدهء درست اسلامى كه شما برايش دعوى داريد اگر به او ميگفتند كه ميخواهى تو بر بستر رسول خدا ( ص ) خوابيده باشى و جان خود را سپر جان او كرده باشى و آيهء « وَ مِنَ النَّاسِ » در بارهء تو نازل شده باشد و در غار غمناك نشده باشى و پيغمبر تو را از آن نهى نكرده باشد تا آنجا كه سكينه بر خصوص پيغمبر ( ص ) نازل شود نه بر تو و تو شريك آن نباشى ؟ خواهد گفت : مرا بر فضيلت خوابگاه پيغمبر نيازى نيست يا ميگفت : آن را خواهانست . و ما شك نداريم كه اگر بامير مؤمنان ( ع ) گفته ميشد تو خواهانى كه بجاى خوابيدن در فراش رسول خدا ( ص ) و حصول فضيلت آن و نزول قرآن در ستايشت بجاى ابى بكر در غار باشى و غمناك گردى و به تو نهى از حزن شود و سكينه بر رسول خدا ( ص ) فرود آيد و فضل خوابيدن بر بستر پيغمبر ( ص ) را ديگرى داشته باشد ؟ البته ميگفته : پناه برم به خدا از اين مبادله و فرق ميان دو وضعيت براى كوران هم روشن است . 43 - اهل وثوق از امام صادق جعفر بن محمد عليهما السلام روايت كردند كه چون على ( ع ) بر بستر پيغمبر ( ص ) خوابيد خداى تعالى به دو فرشته‌اى از فرشته‌هاى